WEBLOG van18 April 2005 t/m April 2007

NIEUW TOEGEVOEGD in December 2008 : zie onder 'Artikelen' bovenaan en op 'home-pagina'

INHOUDSOPGAVE: Op deze weblog vindt u de volgende reacties op actuele onderwerpen:

* Ter nagedachtenis aan Louis SťvŤke

* REACTIES op artikelen in dagblad TROUW en op andere websites, 

* RECENSIE van documentaire īWE FEED THE WORLDī (29-11-2005)

* HET OEROL-gevoel (21-6-2005)

* TUSSENBALANS (7-5-2005, AANVULLING 30-11-05)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* Ter na gedachtenis aan Louis SťvŤke

 

Louis SťvŤke

gebeurd op 15 november 2005 in Nijmegen

Louis SťvŤke was een Nederlands politiek activist, journalist en publicist. Hij stond bekend door zijn strijd tegen de politie en de Binnenlandse Veiligheidsdienst vanwege het onnodig bijhouden van dossiers over politiek activisten.

SťvŤke was verbonden met het onderzoeksbureau Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (OBIV), voorzitter van de Vereniging Steunpunt Inzage PID-Nijmegen en juridisch adviseur van verschillende krakers. Verder zat hij bij de Werkgroep Klachten Politieoptreden en zat hij bij buro Jansen & Janssen, waar hij onderzoek deed naar de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD).

Op 15 november 2005 kwam hij in het centrum van Nijmegen om het leven door twee pistoolschoten.

Bron: wikipedia

Register is aangemaakt door: Beheerder Vaarwel

Op 18 november 2005 14:20 getekend door: Guus Geurts

Wij hebben de argumenten, zij de macht. Ik had echter niet gedacht dat ze zo ver zouden gaan. Beangstigend. Moeten we nu onze levens gaan geven voor een vreedzame, rechtvaardige en groene wereld, of stil zijn?

Louis bedankt voor je inspiratie, en rust zacht. Heel veel sterkte aan familie en vrienden.

5-12-05: Wat blijft het oorverdovend stil rond deze waarschijnlijk derde politieke moord in 3 jaar. 
Hopelijk duikt Katja Schuurman ook in deze zaak.

29-03-07: Gelukkig de stilte is doorbroken.
 

REACTIES OP ARTIKELEN in dagblad TROUW en andere websites

* 10-4-2007: Reactie op Trouw-discussie 'De postbode mag een freelancer zijn, als hij zich aan de regels houdt' Zie ook: http://www.trouw.nl/deverdieping/dossiers/article683765.ece/De_postbode_mag_een_freelancer_zijn%2C_als_hij_zich_aan_de_regels_houdt

Al weer wordt een basisbehoefte geprivatiseerd. Hoe zo betere service en lagere kosten? Alleen de privatisering van telecom lijkt (voorlopig) de uitzondering op de regel, dat de overheid de voorziening van basisbehoeftes aan alle leden van de bevolking moet waarborgen. De politiek en de Trouw-redactie volgen braaf wat neoliberale ideologen en het bedrijfleven (via de EU) ons voorschrijven. Dit alles past in een trend van pensioenfondsen op zoek naar het hoogste rendement zonder te kijken naar duurzaamheid, de ruimte die hedgefondsen en private equity krijgen om hun korte-termijn winstbelangen na te jagen, en de nog steeds slappe aanpak van de klimaatproblematiek. De (inter)nationale overheid heeft haar ziel dus verkocht aan de (geliberaliseerde) markt. (De huidige vorm van) het kapitalisme helpt zich zo zelf om zeep. Jammer dat het er op lijkt dat we eerst door een enorme sociale - en milieucrisis moeten voor we dat inzien.
Guus Geurts, Amsterdam,
(10-04-2007, 12:48:19 uur)

* 27-3-2007: Reactie op Nieuwsgrazer-forumdiscussie īWordt voedsel duurder door biobrandstof?ī
Zie ook:
http://www.nieuwsgrazer.nl/phorum/read.php?29,31036,31341#msg-31341

Re: Wordt voedsel duurder door biobrandstof?
Gepost door: Guus Geurts (IP gelogd)
Datum: 27 maart 2007 16:42

Om onze luxe-energieconsumptie niet te laten voorgaan op voedsel en natuur in ontwikkelingslanden, lijkt het enige alternatief de import van biomassa, bio-ethanol en palmolie (bestemd voor energie) te verbieden. Bij de handel in duurzaam hout komt het FCS-keurmerk nauwelijks van de grond. Daarnaast wordt het grootste gedeelte van de geÔmporteerde soja en palmolie (voor de voedsel-, zeep- en cosmetica-industrie) nu onduurzaam geproduceerd. Alle vrijwillige roundtables ten spijt, worden de regenwouden in snel tempo gekapt, worden andere natuurgebieden vernietigd, worden kleine boeren en inheemse volkeren met geweld van hun grondgebied verjaagd, en komt de voedselzekerheid in gevaar. Onze koopkracht en de zucht naar exportdeviezen van een kleine elite, is nu eenmaal sterker dan de belangen van plaatselijke bevolking en natuur. Iedere kg geÔmporteerde biomassa verergerd dit probleem. Mocht biomassa wel duurzaam geteeld worden dan is er voldoende vraag vanuit de regio's in Latijns Amerika en AziŽ zelf.
Dus het beste middel tot armoedebestrijding in het Zuiden is ons eigen veevoer, voedsel ťn biomassa te gaan telen. Dan kunnen zei zich weer concentreren op hun eigen voedselproductie. Geef daarnaast vooral ontwikkelingshulp in de vorm van zonne-collectoren en men kan ook duurzaam haar eigen energie opwekken.
In de EU is een kostendekkende prijs voor voedsel, veevoer en biomassa alleen mogelijk, als de importheffingen verhoogd worden (gekoppeld aan productiebeheersing). Dat geeft nieuwe technologische ontwikkelingen in de tweede generatie biomassa ook de meeste kans. Daarnaast dienen we veel meer aandacht aan energiebesparing en zonne-energie te besteden.
Dus koppel ook de WTO-onderhandelingen aan deze discussie zodat we werkelijk tot coherente oplossingen komen.

Meer informatie over het project 'Regionalisering': [
www.globalternatives.nl] en [www.guusgeurts.nl]


* 29-1-2007: Reactie op Trouw-discussie 'Consumenten zijn onder te verdelen in verschillende milieu-types. Waar valt u onder?' Zie ook:
http://www.trouw.nl/groen/nieuws/article611474.ece/Trouw_peilt_uw_mening_Wat_voor_milieu-type_bent_u_Praat_mee%21?pageNavType=all#readers_responses
 
Wat is het toch zalig als je weinig nodig hebt; je kan al die filerijders uitlachen, mensen die zich een burnout werken en geen vrije tijd meer hebben om al hun vergaarde geld op te maken, en die voor hun geluk afhankelijk zijn van hun bezittingen. Milieuvriendelijk leven kan goed samen gaan met welzijn. De overheid is wel nodig om al die mensen zonder schuldgevoel een eerlijke prijs voor hun vervuiling en uitputting van hulpbronnen te laten betalen, via een verschuiving van belasting op arbeid naar milieu. Via hernieuwde marktbescherming binnen de WTO moet we naar een regionale (EU) voedsel- en energievoorziening. Zodat we eindelijk eens afblijven van de hulpbronnen die het Zuiden nodig heeft voor haar basisbehoeften. Zo kunnen we ook vast wennen aan de situatie als dadelijk de olie op is. Milieuvriendelijk levende mensen, zullen het minste moeite hebben met die omslag, die goed- of kwaadschiks zal komen. Niet het aantal mensen maar onze luxeconsumptie is dus het grote probleem.
Guus Geurts, Amsterdam, (29-01-2007, 01:54:05 uur)
 
 
* 04-12-2006: Reactie op Trouw-discussie īEn zo zijn we terug bij de oude tweedeling links rechtsī zie ook: http://www.trouw.nl/deverdieping/dossiers/article561724.ece/Van_Doorn_En_zo_zijn_we_terug_bij_de_oude_tweedeling_links-rechtsen
 
Links, conservatief en protectionistisch kunnen goed samen gaan. Want wat is er mis met behoudend en beschermend zijn tegen de vernietigende kracht van het huidige neoliberalisme? Bescherming van de natuur, de duurzame kleinschalige landbouw in Noord en Zuid, en van inheemse culturen, kun je allemaal verkopen onder het woord 'conservatief'. En waarom zou links niet samen kunnen gaan met een visie op internationaal beleid? Een einde maken aan de doorgeschoten vrijhandel is goed voor boeren en arbeiders in Noord en Zuid, en alleen ten nadele van de winsten van multinationals. Alleen een meer regionale georienteerde economie kan nog een dreigende sociale - en milieucatastrofe voorkomen. Dit kan goed samen gaan met openheid naar andere culturen en religies waar we ons westers superieuriteitsdenken van af kunnen leren. Dus progressief kan men zijn in al het beleid dat anderen niet schaadt, en conservatief wanneer (neoliberaal) beleid anderen wel schaadt. Bush gaat zo 2x in de fout.
Guus Geurts, Amsterdam,
(04-12-2006, 01:23:37 uur)
 
* 29-11-2006 en 23-11-06: Reactie op de NRC-discussie 'Welke coalitie heeft uw voorkeur?' zie:
http://weblogs.nrc.nl/weblog/discussie/2006/11/22/welke-coalitie-heeft-uw-vookeur/
 
en: reactie op 'Analyse / CDA houdt spilpositie maar heeft minder mogelijkheden' over de uitkomst van de Tweede Kamerverkiezingen
zie:
http://www.trouw.nl/hetnieuws/nederland/article552320.ece/Analyse_CDA_houdt_spilpositie_maar_heeft_minder_mogelijkheden?pageNavType=all#readers_responses
 
Hoewel het praktisch moeilijk lijkt, is het inhoudelijk volgens mij de minst moeilijke coalitie, dus toch links: PvdA, SP, GroenLinks, ChristenUnie, Partij voor de Dieren en D66. Die laatste zal er de minste oren naar hebben, maar erger dan dit kan het toch niet worden voor hen. Dus een totaal van 76 zetels. Wankel, maar het voorkomt een hoop onstabiliteit en getouwtrek omdat de CDA gewoon niet over links wil. Onbegrijpelijk dat ze niet meer zijn afgestraft voor hun onchristelijke beleid. Dus laten we die gouden kans nu grijpen en gaan voor positiviteit, solidariteit, gemeenschapszin, andersglobalisering, en de laatste kans om de dreigende milieucrisis te keren.
Guus Geurts, Amsterdam, (23-11-2006, 14:18:22 uur)
 
 
* 22-11-2006: Reactie op īMTV Coolpolitics: lijsttrekkers twisten over kernenergieī
zie ook: http://www.trouw.nl/hetnieuws/nederland/article549607.ece/MTV_Coolpolitics_lijsttrekkers_twisten_over_kernenergie?pageNumber=2#readers_responses
 
Gaat het toch nog over het milieu. Zou tijd worden. Alleen jammer dat we van MTV afhankelijk zijn voor een zinnig debat. Valt Rutte toch al weer door de mand, wat dat betreft is er geen verschil met de publieke omroepen.
Guus Geurts, Amsterdam, (21-11-2006, 00:41:31 uur)
 
 
* 2-10-2006: Reactie op website EO Helpdesk op de vraag 'Heb ik een levensopdracht?'
De overeenkomsten tussen Samir A. en Andrť Rouvoet ;  zie ook:
http://www.eo.nl/portals/programs/episode.jsp?thisPortal=4177509&thisProgram=3624097&episode=7534850
 

Interessant onderwerp, vooral omdat ik vanavond op TV 'toevallig' zowel Andrť Rouvoet (in een spotje voor de ChristenUnie) als Samir A. (in 'Reporter') ongeveer hetzelfde hoorde zeggen. Beiden worden ze geÔnspireerd door hun God, en komen op uit mededogen voor anderen. De een is terecht een zeer gerespecteerd politicus, de ander die zijn moslimbroeders te hulp wou komen tegen het onrecht dat hen wordt aangedaan noemen we 'een terrorist' in plaats van een held. Geen misverstand ik ben tegen geweld, maar dus ook tegen het staatsterrorisme van de VS en Israel.

 

Tenslotte mijn eigen roeping; die is vooral het tegengaan van onrecht en onderdrukking van (inheemse) minderheden, de strijd voor boeren wereldwijd om voor hun eigen (lokale) markt te mogen produceren, en het tegengaan van het uitsterven van dieren en planten door ons toedoen.

In alle gevallen zullen vertegenwoordigers van alle religies, sociale bewegingen en betrokken burgers samen moeten opkomen tegenover het huidige neoliberale economische beleid.

Ik zou in dit verband dan ook hopen dat juist de EO iets meer aandacht zou schenken aan de zgn. Accra-verklaring die in 2004 is opgesteld door de wereldwijde protestante kerk (de WARC). Hierin worden gelovigen opgeroepen zich te verzetten tegen het huidige onrechtvaardige economische beleid, net zoals Samir A zich geroepen voelde te handelen en zijn moslimbroeders te hulp te komen (nogmaals ik keur geweld af).

 

Meer informatie en een in de Humanist verschenen artikel over interreligieuze dialoog kunt u vinden op www.guusgeurts.nl

 

 

* Reactie op website GREENPEACE over oproep aan minister Veerman om kap van oerbossen te stoppen. (3-4-06) Zie: http://www.greenpeaceweb.org/oerbossen/
 
Ook het EU- en WTO-beleid is van belang
Geachte minister Veerman,

Niet alleen kunt u een importverbod op illegaal gekapt houtkap instellen en handhaven, maar ook op gebied van het Europese landbouwbeleid kan u wat doen.
Zoals u weet laten wij nu tariefvrij soja en palmolie toe, juist deze producten zijn de grootste regenwoudkillers. Dus zorg er voor dat importheffingen binnen de WTO zo hoog worden dat boeren in de EU ons eigen veevoer en biomassa kostendekkend en gehouden aan strenge milieuvoorschriften, kunnen telen. Ook al gaat dit lijnrecht in tegen het huidige dramatische WTO-voorstel op gebied van landbouw.

Het huidige vrijhandelsbeleid stoot miljoenen boeren in Noord en Zuid die voor hun eigen markt willen produceren het brood uit de mond, en levert slechts een paar grote plantagehouders, en de multinationale handels- verwerkende bedrijven voordelen op. En dit om luxe consumptie in het Noorden mogelijk te maken.

Ik hoop dat u vanaf nu kiest voor beleid waarvan u - als ex-hoogleraar in Wageningen - weet dat het effectief is, en minder naar de pijpen danst van multinationals en grootgrondbezitters. Dat is pas echt verantwoordelijkheid nemen voor boer en natuur.

Met vriendelijke groeten,
Guus Geurts
namens XminY Solidariteitsfonds (www.xminy.nl) betrokken bij de Coalitie voor Eerlijke Handel (www.coalitievooreerlijkehandel), Platform Ander Landbouwbeleid en Platform Aarde Boer Consument (
www.aardeboerconsument.nl)
 
* Reactie op website GRENZELOOS op artikel 'Wilders promoten en handjeklap met van Baalen' over de evaluatie van GroenLinks van hun campagne voor de Europese grondwet (10-3-2006)
http://www.grenzeloos.org/artikel/viewartikel.php/id/847.html
 
Bijdrage van Guus Geurts op 10-03-2006:
Goede analyse Willem.
Ik verbaas me al jaren over de kritiekloze steun van GroenLinks aan de EU, vooral omdat het neoliberale karakter overheerst. Aan de andere kant ben ik voor verregaande Europese samenwerking, en vind het jammer dat de SP-campagne zich vooral keerde tegen de EU als superstaat.
Als we linkse samenwerking willen zullen we ergens in het midden moeten uitkomen. Maar ook is vereist dat dit rapport openlijk besproken kan worden binnen GroenLinks. Als men dit niet aandurft, en men zich blijft profileren als links-liberaal, vrees ik het ergste. En het is nergens voor nodig we kunnen een prachtig alternatief neerzetten, gericht op behoud van werkgelegenheid in Noord en Zuid, tegengaan van klimaatverandering en bescherming van natuur en milieu.
Het kan via regionalisering; een einde aan de mondiale en interne vrijhandel, en het verwerpen van de Lissabon-agenda.

Een dissident GroenLinks-lid


* 15-07-2006 Slow life - neem de regie over je eigen leven

http://www.trouw.nl/degids/gidsartikelen/article388276.ece/Slowlife__Neem_de_regie_over_je_eigen_leven._Heel_simpel._En_wees_je_bewust_van_het_tempo_waarin_je_leeft.

Bedankt voor de aandacht aan deze Slowlife-beweging. Idealen in de praktijk zou ik zeggen. Alleen zo - gecombineerd met een radicaal ander internationaal economisch en handelsbeleid dat productie en consumptie zo dicht mogelijk bij elkaar laat plaatsvinden - kunnen we toekomstige milieuproblemen voorkomen. Maar niet alleen milieuproblemen. Wie eens rondneust op www.slowlife.nl ziet dat het vooral psychologische en sociale problemen zijn, die we oplossen met een minder gestresste, minder overconsumerende samenleving. Gelukkig wordt dit alles steeds duidelijker. Alleen jammer dat de westerse machthebbers, zoals de G8, de elite in ontwikkelingslanden, maar ook het zoveelste kabinet Balkenende - beinvloed door lobby van vooral multinationals en neoliberale hogepriesters binnen vooral de Wereldbank - nog steeds anders voor ons beslissen. Het wordt dus de hoogste tijd dat de andersglobaliseringsbeweging nu ook eens de politieke en morele steun uit brede lagen van de samenleving krijgt.
Guus Geurts, Amsterdam,
(19-07-2006, 12:36:42 uur)

 

* 03-07-2006 WTO aan zijden draad

 

http://www.trouw.nl/hetnieuws/economie/article376820.ece/Lot_WTO_aan_zijden_draad 

 

In tegenstelling tot wat u suggereert is het mislukken de huidige WTO-onderhandelingen een zegen voor ontwikkelingslanden en boeren wereldwijd. De enige reden dat de WTO enige legitimiteit zou kunnen hebben is dat handelsverstorende landbouwsubsidies worden afgeschaft zowel in de VS en de EU. In ruil hiervoor zou elk land het recht terugmoeten krijgen hun landbouwmarkten te beschermen onder voorwaarden dat men via productie-beheersing andere markten niet verstoord. Precies zo was het afgesproken binnen de GATT de voorloper van de WTO. Onder invloed van multinationals in handel en voedingsmiddelenindustrie zijn er binnen de WTO echter allerlei trucs uitgehaald, waardoor zij producten onder kostprijs kunnen aankopen, en markten wereldwijd kunnen veroveren. Vooral boeren in ontwikkelingslanden zijn hiervan de dupe maar ook in Nederland sluiten 10 bedrijven per dag. Bijkomend nadeel van dit akkoord zou deÔndustrialisatie van ontwikkelingslanden worden. Meer info: www.guusgeurts.nl
Guus Geurts, Amsterdam,
(03-07-2006, 12:04:54 uur)

* 23-01-2006 Duurzaamheid / Call-centrum in derde wereld, dat helpt armen door Zsolt Szabo
http://www.trouw.nl/deverdieping/podium/article133601.ece/Duurzaamheid+%2F+Call-centrum+in++derde+wereld%2C+dat+helpt+armen

Weer lekker ongenuanceerd zoals we van Szabo gewend zijn. We moeten niet meer praten over ideologieen, maar wel het bedrijfsleven ruim baan geven. Dus het neoliberalisme als enige alternatief, terwijl toch steeds duidelijker wordt dat liberalisering, privatisering en deregulering tot malaise voor velen, en hoge winsten voor enkelen leiden. Ook een totale miskenning voor de lokale markt in ontwikkelingslanden, waar het grootste gedeelte van de werkende bevolking in die landen voor werkt. Deze markten zijn vooral gebaat bij bescherming, tegen de huidige WTO-voorstellen in. Volgens Szabo moet iedereen moet concurreren op een vrij wereldmarkt, onder zo min mogelijk sociale en milieu-eisen. Dat zowel de armste ontwikkelingslanden als in toenemende mate Europa, niet meekunnen in deze ratrace vergeet hij gemakshalve. Er is wel een alternatief: weg met vrijhandel, de mogelijkheid je te richten op je eigen land en regio via importbescherming en 'managed trade' zoals grondstoffenovereenkomsten.
Guus Geurts, (23-01-2006, 13:51:01 uur)

* 29-12-2005 Accra-verklaring / Wij mogen onze mond niet houden
http://www.trouw.nl/deverdieping/podium/article117752.ece/Accra-verklaring+%2F+Wij+mogen+onze+mond+niet+houden

Ik kan het betoog van Plaisier grotendeels onderschrijven, en ben het dus niet eens met de meeste reacties. Eindelijk besteed de Christelijke kerk aandacht aan de oorzaken van armoede en milieudegradatie, en blijft het niet bij gevolgbestrijding zoals het geven van westers georiŽnteerde ontwikkelingshulp. We zouden het zuiden overigens het meest helpen door schulden kwijt te schelden, en af te blijven van hun natuurlijke hulpbronnen. Toegang tot onze markten werkt juist averechts, omdat export dan de overhand boven eigen economische ontwikkeling krijgt. Ik zou overigens verder willen gaan en proberen in dialoog te gaan met andere religies, om te komen tot gezamenlijke universele waarden. Zo kunnen we een tegenwicht bieden tegen het neoliberalisme, dat nu als een nieuwe wereldreligie politiek en media overheerst. Multinationals en vrije markt fundamentalisten zijn de nieuwe hoogpriesters geworden, en reclames moeten mensen aansporen vooral te consumeren om gelukkig te worden.
Guus Geurts(29-12-2005, 21:45:21 uur)

* 21-12-2005 De angst steekt de kop op- Straling van masten http://www.trouw.nl/deverdieping/overigeartikelen/article114286.ece/

Een anonieme reactie uit Delft spreekt over de vaart der volkeren, dat we eventuele slachtoffers maar voor lief moeten nemen, en dat we niet meer zonder GSM kunnen. Ik heb nog steeds geen mobiel, en vermaak me prima. Waren we voor 1999 dan ongelukkig, en is ons geluk voortaan afhankelijk van internet en TV via ons mobieltje? Kom op zeg, laat je toch niet zo inpakken door die bedrijven, die de politiek in hun zak hebben. Ieder slachtoffer van deze onnodige 'vooruitgang'is er ťťn te veel.
Guus Geurts, (21-12-2005, 15:19:30 uur)

* 19-8-2005 Podium / Met nieuw links heeft Duitser meer te kiezen http://www.trouw.nl/nieuwsenachtergronden/artikelen/1124364360650.html

Goede analyse. In plaats van in Nederland heeft men in Duitsland wel door, dat de huidige onvrede onder de lage- en middeninkomens door slecht sociaal-economisch neoliberaal beleid wordt veroorzaakt. De nadruk op vrije onvervalste concurrentie binnen de EU, en op de wereldmarkt, zorgt voor de roep om "modernisering" van de sociale verzorgingsstaat. Een andere keuze is ons meer op de Europese markt te concentreren, en onze banen in landbouw en industrie proberen te behouden. Dus protectie in plaats van vrijhandel. Dit is ook milieutechnisch de beste oplossing, want bespaart een hoop transport en dus broeikasgassen. Omdat de Groenen en de SDP dit niet inzien, is het prima dat de Linkspartei in dit gat duikt. Hopelijk volgen de SP en GroenLinks hun voorbeeld, en wijzen ze nadrukkelijk deze neoliberale agenda af. De afwijzing van de EU-grondwet was al een stap in de goede richting.
Guus Geurts (19-08-2005, 18:36:50 uur)

* 30 juni 2005: Hollandse stilte bij mondiale actie Live8
http://www.trouw.nl/nieuwsenachtergronden/artikelen/1120024403473.html#reacties

Als andersglobalist ben ik blij met elke aandacht voor de toenemenende ongelijkheid binnen en tussen landen. Dus ook het Live8-concert en de duizenden mensen die naar Schotland gaan.
Ik werk via www.xminy.nl ook samen met ander organisaties binnen de www.coalitievooreerlijke handel.nl. Wel merk ik een groot verschil tussen onze alternatieven en de ideeen die leven binnen de samenleving en de media. Hopelijk leidt de extra aandacht voor armoedebestrijding deze week, ook tot een debat over een meer regionaal georienteerde economie ipv concurrentie op de wereldmarkt, het kwijtschelden van schulden ipv het opleggen van ons westers neoliberaal ontwikkelingsmodel via wereldbank en imf, de rol van multinationals om regionale markten open te breken en goedkope grondstoffen en producten wereldwijd te kunnen aankopen, een dreigende crisis door oprakende fossiele brandstoffen en het broeikaseffect.
Anders blijven de armen, boeren, arbeiders en natuur en milieu het slachtoffer in Noord en Zuid
Guus Geurts (30-06-2005, 13:52:47 uur)

* 21 juni 2005: GroenLinks wil politiek vernieuwen maar vertrouwt kiezer niet echt
http://www.trouw.nl/nieuwsenachtergronden/commentaar/juni2005/artikelen/1119246983101.html#reacties

Om GroenLinks nu af te schrijven zoals zoveel lezers betogen gaat wel erg ver. Laat ze zich maar weer op de inhoud concentreren in plaats van de vorm. De internationale milieuproblematiek en de toenemende ongelijkheid binnen en tussen landen, geeft genoeg redenen voor een overtuigend GroenLinks verhaal. Hiermee hoeven ze/we niet bang te zijn voor populisten. De potentiele doelgroep van GroenLinks zit toch niet onder de kiezers die wel vatbaar zijn voor de ideeen van rechts populistische leiders.

Wel is er een duidelijke blinde vlek voor de arbeidersklasse ontstaan, voor wie werkgelegenheid de komende jaren het item zal zijn. Dus een einde aan de ratrace op de wereldmarkt, die we als EU en NL toch niet kunnen winnen. Dit past precies binnen een duidelijk alternatief voor het huidige neoliberale nationale en internationale beleid met o.a. de veel te grote invloed van het internationale bedrijfsleven.
Als ze dit onderkennen ga ik als GL-lid ook weer op ze stemmen.
Guus Geurts (21-06-2005, 13:08:31 uur)

* 18 april 2005: Donner vreest oorlog bij Nee EU-grondwet,
http://www.trouw.nl/nieuwsenachtergronden/artikelen/1113721208816.html#reacties

 Het kabinet wordt duidelijk gedreven door angst voor een Nee, en begint nu wartaal uit te slaan. Ook ik ben voor Europese samenwerking, dat is hoognodig op bijvoorbeeld milieugebied. Deze grondwet gaat echter uit van internationale concurrentiekracht op een wereldmarkt, en complete vrijmaking van de interne markt. Dit beleid wordt hoofdzakelijk bepaald door het multinationale bedrijfsleven, die met zo"n 11.000 lobbyisten in Brussel de Europarlementariers en de Commissie bestoken. De rechten van arbeiders, boeren, natuur en milieu, komen duidelijk op de tweede plaats. Terecht dat een steeds groter deel van de Nederlandse bevolking, deze opgelegde neoliberale agenda vanuit Brussel niet ziet zitten.
Guus Geurts (18-04-2005, 12:55:21 uur)

* 12 april 2005: Het kabinet moet niet langer op eieren lopen met gentechnologie
http://www.trouw.nl/nieuwsenachtergronden/commentaar/april2005/artikelen/1113197478390.html

 Ik heb in dit artikel geen enkel argument voor gentechnologie kunnen ontdekken, behalve dat we de concurrentieslag in weer een nieuwe ratrace dreigen te verliezen. Ongelofelijk dat de lobby van de multinationale zaadfirma"s ook genuanceerde kranten als Trouw, hebben kunnen bespelen.
Guus Geurts (12-04-2005, 11:26:01 uur)


Recensie documentaire īWE FEED THE WORLDī
- Regie, script en camera: Erwin Wagenhofer (gezien IDFA 29-11-05)

Als onderdeel van īGreen Screenī werden op de IDFA 17 documentaires vertoond rond het thema milieu en landbouw, in zijn ruimste zin. Hierbinnen was volgens de aankondigingen en recensies We Feed the World, ťťn van de meest belovende. In Oostenrijk hebben inmiddels 112.000 mensen de documentaire gezien, en breekt het alle bezoekersrecords. Op het IDFA dong hij ook mee naar de publieksprijs. En terecht, de verwachtingen werden meer dan waar gemaakt, vooral door de zeer goede cameratechniek (van de regisseur zelf), de onderwerpskeuze, de uitspraken van prominenten, en ook de cynische humor die duidelijk maakt dat we ook met een clash tussen ideologieŽn en landbouwmodellen te maken hebben.
 
De documentaire is voor mij een groot pleidooi voor de herwaardering van de traditionele boerencultuur, die veel werkt verschaft, milieuvriendelijk is en vooral voor de lokale en nationale (maximaal Europese markt) produceert. Dus tegen het westerse ontwikkelingsmodel gebaseerd op concurrentie,  efficiŽntie, marktwerking, en het vechten tegen de natuur in plaats er mee samen te werken. Dit kan alleen via marktregulering waardoor de boer een eerlijke prijs voor een eerlijk product krijgt.

De film eindigt met een uitspraak van de hoogste baas van Nestlť Peter Brabeck. Hij heeft zojuist uitgelegd dat Nestlť behalve 275.000 werknemers, eigenlijk indirect werk en inkomen verschaft aan 4,5 miljoen mensen wereldwijd, om zo het maatschappelijk belang te onderstrepen. 
Dan toont hij een video van een fabriek in Japan, die bijna volledig gerobotiseerd is en zegt: īKijk eens hoe weinig mensen hier nodig zijn.`
Hij kreeg ook de lachers onder het publiek op zijn hand, toen hij beweerde dat het radicaal was om te denken dat drinkwater een recht van mensen is. Wat hem betreft moet de markt zijn werk doen binnen de voorziening van drinkwater.
 
Volgens Wagenhofer verdient deze Brabeck meer dan alle regeringsleiders van de EU-landen samen, en is dus de machtigste man van Europa. En zoals hieronder zal blijken, komt dat ook tot uiting in het huidige EU- en WTO-beleid.
 
Andere opmerkelijke en leerzame momenten (met door mij toegevoegde opmerkingen):
 
- Sinds Oostenrijk lid werd van de EU, is het aantal boeren met 25% afgenomen.

Dit is vergelijkbaar met andere nieuwe EU-lidstaten, in Zuid-Europa en ScandinaviŽ. In sommige landen is binnen 5 jaar de helft van de boeren verdwenen. Dit doet ons het ergste vrezen voor de boeren uit het voormalige Oostblok. In Polen zullen naar verwachting 2,5 miljoen boeren moeten stoppen doordat het land lid werd van de EU, bij een werkloosheid van bijna 20% is dit rampzalig. Bij een vrij verkeer van arbeiders door de EU, en als de Bolkenstein-richtlijn wordt ingevoerd, leidt dit naar verwachting tot werkloosheid in de oude EU-landen, en spanningen tussen arbeiders. Dit is natuurlijk precies wat vooral het Europese multinationale bedrijfsleven gewild heeft, om de eisen van arbeiders en vakbonden laag te houden. Vandaar ook dat ik bij het huidige EU-principe van 'vrije en onvervalste concurrentie' zeer sceptisch sta tegenover de toetreding van Turkije. Niet om culturele en religieuze redenen, maar uit solidariteit met de Turkse boer.
 
- Een voorproefje van het voorgaande zagen we in RoemeniŽ. Een vertegenwoordiger van het zaadbedrijf Pioneer, vond de kwaliteit en smaak van aubergines van zijn dure zaden, inferieur aan de traditionele Roemeense aubergines. Toch zal deze laatste waarschijnlijk verdwijnen. (Zeer waarschijnlijk onder druk van de EU en de lobby van zaadbedrijven) heeft de Roemeense overheid het gebruik van nieuwe zaden een aantal jaren gesubsidieerd. Hierna is deze subsidie weggevallen. Dit gaf zaadbedrijven de kans om de markt voor landbouwzaden te veroveren (via uitgekiende promotiecampagnes gesteund door de overheid). Traditioneel bewaarden de Roemeense boeren een deel van hun oogst, om het volgende jaar gratis te zaaien. Vanaf nu zit men vast aan de dure inkoop van zaden. De vertegenwoordiger die het duidelijk als privť-persoon niet eens is met zijn bedrijfsbeleid, zegt: "We fucked up the agriculture in the West, now we are going to fuck up the agriculture in Romenia."
Ondertussen is aan de beelden duidelijk te zien, dat er nu nog grote groepen mensen werkzaam zijn in de landbouw, en gezamenlijk (met veel plezier) aan het oogsten zijn. Verder is het normale transport nog steeds paard en wagen.
(Niet alleen īromantischī maar in ieder geval goed voor de werkgelegenheid en milieuvriendelijk.)
 
- Een Oostenrijkse boer vertelt dat zijn vader vroeger voldoende had aan 12 hectare om in zijn levensonderhoud te kunnen voldoen. De afgelopen jaren hebben hij en zijn vader echter al zes keer hun bedrijf moeten uitbreiden, om levensvatbaar te blijven.

Liberalisering, gebrek aan productiebeheersing, exportbelangen en investeringssubsidies hebben deze trend in gang gezet. Dit heeft er voor gezorgd dat de prijzen aan de boeren sinds de Tweede Wereldoorlog bijna niet gecorrigeerd zijn voor inflatie. Omdat zijn inkopen wel duurder werden, was de enige oplossing schaalvergroting om zo de kosten te drukken.
De EU heeft zijn doelstelling van het Gemeenschappelijke Landbouw Beleid om redelijke inkomens aan zijn boeren te geven duidelijk verlaten. Om te kunnen exporteren is er duidelijk voor gekozen, om de prijzen voor producten niet te snel te laten stijgen.
O
ok zijn er belastingtechnisch verkeerde beslissingen genomen, de belasting op arbeid is hoog, de belasting op milieuvervuiling en milieu-uitputting is miniem of niet bestaand. Dit zorgde ervoor dat dure arbeidskrachten zoveel mogelijk uit de landbouw en voedselindustrie zijn gestoten omdat hier de technologie op gericht was en is. Daarentegen zorgen de relatief goedkope fossiele brandstoffen, en het niet doorberekenen van de bijdrage aan het broeikaseffect in de productprijs, er voor dat voedsel over de hele wereld gesleept kan worden. De technologie had via belastingmaatregelen ook gericht kunnen zijn op vermindering van de milieudruk, en behoud van werkgelegenheid. Ook krijgen biologische producten nog steeds te maken met oneerlijke concurrentie, omdat de gangbare producten te goedkoop zijn.
De enige die hier iets aan kan doen is de nationale overheid en de EU; verhoging van eisen aan het product en belastingverschuiving moet leiden tot een eerlijke prijs voor een eerlijk product. Daarbij moet men de productie via productiebeheersing afstemmen op de Europese consumptie. Hiertoe zal de EU-markt ook afgeschermd moeten worden tegen goedkopere en vaak kwalitatief mindere producten van de wereldmarkt. Tegelijkertijd wordt er door productiebeheersing en afschaffen van handelsverstorende subsidies gestopt met het dumping op lokale markten in ontwikkelingslanden. Het overgrootte deel van de boeren is namelijk van deze markten afhankelijk, en is niet toegerust om de concurrentie op de wereldmarkt aan te gaan.

- De betreffende Oostenrijkse boer moet 10% van zijn grond braak laten liggen, om in aanmerking te komen voor Europese subsidies.

Het verplicht braakleggen van landbouwgrond is een onderdeel van de Europese landbouwhervormingen in 1992. Hierbij kregen graanboeren voortaan geen voldoende hoge gegarandeerde graanprijs meer, maar een prijs die dicht bij het wereldmarktniveau ligt, en een inkomenssubsidie vanuit Europa. Deze subsidie is dus een compensatie voor prijsverlaging, maar deze compensatie was slechts gedeeltelijk. Dus de inkomens van boeren daalden, terwijl de multinationale handelsbedrijven door konden gaan met de export van graanoverschotten, voor een lage prijs. Boeren zaten dus helemaal niet te wachten op deze subsidies.
Er werd dan wel een verplichte braaklegging ingesteld, maar toch werd de productie niet beheerst op Europees consumptieniveau. Dus hoewel de EU ons anders wil laten geloven gaat de dumping in ontwikkelingslanden gewoon door, nu niet via exportsubsidies maar via inkomenssubsidies. Binnen de suikerhervormingen van november 2005 werd dezelfde truc herhaald. 
Europese suikerboeren die eerder nooit een cent subsidie uit Brussel kregen, krijgen hierdoor nu wel subsidie, terwijl hun inkomen daalt. Ook voormalige koloniŽn en Minst Ontwikkelde Landen, zijn de dupe van deze prijsdaling, omdat zij nu minder ontvangen en de concurrentie met landen als BraziliŽ aankunnen. Het probleem was overproductie, niet een te hoge gegarandeerde prijs.
In de media werd overigens vaak beweerd dat de subsidies aan de boeren werden verlaagd, een teken dat journalisten (incl. het ANP) zich veel te weinig verdiepen in deze complexe materie.
De nieuwste PR-stunt van de EU is om deze subsidies binnen de WTO te benoemen als goed voor landschap, natuur, milieu en dierenwelzijn. Een duidelijk voorbeeld van 'greenwashing'.
Hiertoe worden er een aantal weinigzeggende eisen gesteld aan deze subsidies. In plaats van natuur-, landschap-milieuvriendelijk werkt deze hervorming juist averechts omdat boeren door gedaalde inkomsten, juist gedwongen worden nog grootschaliger te gaan werken om hun kosten te besparen. Veel effectiever en goedkoper zou zijn de productie te beheersen op Europees consumptieniveau, de boeren weer een kostendekkende prijs geven via importbescherming, en wetgeving te verscherpen. Een minderheid van boeren die daadwerkelijk inspanningen levert op gebied van natuur, landschap en milieu, zouden hiervoor een kostendekkende betaling voor groene diensten geleverd aan de maatschappij, moeten krijgen. Hierdoor krijgen ook kleine milieuvriendelijke boeren (met name ook in het voormalige Oostblok van belang) een kans hun bedrijf voort te zetten.
 
- Het proces van schaalvergroting werd ook duidelijk in de schokkende beelden in de pluimveesector. De regisseur filmt het hele proces van slachtkuikenmoederdier (met kippen en hanen), broedmachines, de omgang met  kuikens alsof het geen levende wezens zijn die over allerlei transportbanden worden vervoerd, het vetmesten tot slachtkuiken, en het industriŽle slachtproces. Het aantal mensen dat in dit proces werkzaam is is te verwaarlozen, zeker als je de arbeid per geslacht kuiken zou berekenen. 

Hoewel de beelden voor velen schokkend zullen zijn, was me dit alles als boerenzoon en student op diverse agrarische scholen bekend. We kunnen dit proces alleen stoppen, als we strengere eisen binnen de EU op gebied van dierenwelzijn stellen, maar vervolgens ook de grenzen dichthouden voor vleesproducten van buiten de EU die niet aan onze eisen voldoen. Zie ook hiervoor over hoe een eerlijke prijs voor een eerlijke product te krijgen.
 
- Het voorgaande heeft ook alles te maken met ontbossing van het regenwoud in BraziliŽ, om plaats te maken voor sojaplantages. Tussen 1975 en nu is een oppervlakte bos ter grootte van Frankrijk en Portugal verloren gegaan.
Deze soja wordt vooral gebruikt als veevoer in Europa, China en Japan. De gouverneur van de deelstaat Mato Grosso is tevens de grootste sojaplantagehouder. De Wereldbank financiert de infrastructuur om de export van soja, en dus de kap van regenwoud mogelijk te maken.
- In BraziliŽ is 25% van de mensen ondervoed, terwijl het land ťťn van de grootste exporteurs van landbouwproducten is. Zeer schokkend was het verhaal van Ziegler van de VN, die vertelde dat Braziliaanse moeders hun hongerige kinderen in de slaap hopen te krijgen, door een pan water met steentjes op te zetten. Het geluid van de steentjes moet de kinderen het geruststellende gevoel geven dat er voedsel gekookt wordt. Ziegler zei dat het aantal ondervoede mensen de afgelopen jaren is gestegen van 826 naar 842 miljoen mensen, terwijl er voldoende productiecapaciteit is voor 12 miljard mensen. Elk persoon die door ondervoeding sterft, noemt hij moord.
- Zwitserland betrekt een deel van zijn graanbehoefte uit India, terwijl hier 200 miljoen mensen wonen die ondervoed zijn.


Deze voorbeelden maken duidelijk dat de exportbelangen van enkelen vaak belangrijker zijn, dan het recht op voedsel en werk van velen. De exporterende bedrijven hebben vaak goede contacten met de nationale overheden, die hun belangen verdedigen binnen de WTO. Dus BraziliŽ eist meer markttoegang voor landbouwproducten tot de EU, terwijl de EU weer toegang wil tot BraziliŽ voor industriŽle producten en diensten. Zo vindt er een uitruil van exportbelangen van multinationals plaats, terwijl boeren, arbeiders en het Midden en Klein Bedrijf, die voor de nationale markt willen produceren met desastreuze gevolgen worden geconfronteerd. Ook wordt zo waardevolle natuur opgeofferd, en wordt landbouwgrond ontnomen van kleine boeren die voor de eigen behoefte en de lokale markt willen produceren. Er is dan ook een grote landloze boerenbeweging in BraziliŽ (MST).
De productie van soja voor de Europese markt heeft direct te maken met de afspraak tussen de VS en de EU binnen de WTO, dat deze producten zonder importheffingen moeten worden toegelaten tot de EU. De teelt van eiwit- en oliehoudende zaden (o.a. voor veevoer) in de EU wordt zo onmogelijk gemaakt. Terwijl zoals gezegd in Europa 10% van de akkerbouwland braak moet liggen.
Tegelijkertijd zijn er geen heffingen op palmolie, dus in plaatst van de teelt van eigen energiegewassen in de EU, worden nu de laatste oerbossen in IndonesiŽ en MaleisiŽ gekapt om palmolieplantages aan te leggen.

Een groot gevaar van deze afhankelijkheid van andere landen, is dat Europa inmiddels al niet meer zelfvoorzienend is voor wat betreft haar voedselvoorziening. Als de klimaatverandering zich doorzet, of de productie om andere redenen zoals ziektes of oorlogen, plotseling daalt maakt dat de Europese bevolking zeer kwetsbaar. Aan de andere kant exporteert de EU nog grote hoeveelheden graan, zuivel, vlees en suiker en verstoort daarmee weer markten in ontwikkelingslanden.
 
- Tomaten in Spanje, en andere groenten in Europa worden zeer efficiŽnt geproduceerd. Dit maakt het mogelijk dat deze producten zelfs zonder subsidies nog goedkoper zijn dan de producten van de Afrikaanse boer. In Senegal is de verhouding 1:3, waardoor vele Afrikaanse boeren zijn moeten stoppen met hun groenteteelt. Een aantal ziet als enige mogelijkheid als illegaal naar Europa te gaan, om in de tuinbouw te gaan werken.

Dit maakt nog eens duidelijk dat de EU en de VS niet alleen hun export- en handelsverstorende inkomenssubsidies moeten afschaffen. Want ook zonder subsidies wint de meeste efficiŽntste producent het op een geliberaliseerde wereldmarkt. Dat zijn meestal niet de kleine Afrikaanse boeren (en Europese gezinsbedrijven), maar grootgrondbezitters. Alle landen moeten dus ook het recht krijgen op voedselsoevereiniteit, dat betekent dat landen hun boeren moeten kunnen beschermen, met importheffingen. Dit gaat lijnrecht in tegen de huidige WT'O-voorstellen.

Hoe nu verder?
 
De film maakte bij veel mensen die aanwezig waren een gevoel van verontwaardiging los. En veel mensen vragen zich af, wat ze hier als burger en consument aan kunnen doen. Dat is hoopvol. Nu is het de taak van onder andere het maatschappelijk middenveld om deze handvaten aan te bieden.

Alvast enkele tips:
- Consumenten zou ik willen aanraden, zoveel mogelijk plaatselijke en seizoengebonden producten te kopen. Hiervan is in ieder geval de bijdrage aan het broeikaseffect het laagst. Fairtrade producten (zoals Max Havelaar koffie) zijn te preferen boven gangbare producten, omdat hiervoor de boer in ontwikkelingslanden een betere prijs ontvangt.
Voor mensen die het zich kunnen veroorloven zou ik ook altijd biologische producten kiezen. De overheid dient de prijsverschillen kleiner te maken via ecotaxen, waardoor de gangbare producten duurder worden. Daarbij dienen de laagste inkomens gecompenseerd worden voor deze prijsverhogingen.
Daarnaast zullen we het beslag op landbouwgrond moeten verlagen door minder vleesgebruik, energiebesparing en inzet van duurzame energiebronnen.

- Burgers zou ik willen aanraden zich te verdiepen in de oorzaken van deze problematiek, en daarmee de politiek te confronteren. Ook zou men de vele maatschappelijke organisaties kunnen steunen die actief zijn op dit gebied, zoals:
- de Coalitie voor Eerlijke Handel, een platform van ontwikkelings-, milieu-, consumenten- en boerenorganisaties werkzaam rond de WTO, www.coalitievooreerlijkehandel.nl
- IATP, Institute for Agriculture and Trade Policy,
www.iatp.org
- Milieudefensie, www.milieudefensie.nl
- Platform Aarde Boer Consument,
www.aardeboerconsument.nl
- Via Campesina, internationale boerenorganisatie, www.viacampesina.org
- XminY Solidariteitsfonds,
www.xminy.nl
 
Wilt u meer informatie over de film en de makers: http://www.we-feed-the-world.at/
 
Guus Geurts
Milieukundige, en campagnemedewerker bij XminY Solidariteitsfonds
5 december 2005


Het OEROL-gevoel 21 juni 2005

Net terug van 11 dagen Oerol, en nog enigzins brak en hoestend. Dus er is ook een ongezond karakter van Oerol: te veel drank en shag. Maar voor de rest stemt me zo'n verblijf op het schitterende Terschelling met al die inspirerende mensen toch weer een beetje hoopvol.
Even weg uit de ratrace van elke dag, weg uit de internationale concurrentie, Lissabon-agenda en kibbelende staatsleiders op de EU-top. Hier blijkt namelijk weer eens dat we als mens niet gemaakt zijn voor concurrentie, maar sociale kuddedieren zijn. Wie goed doet, goet ontmoet is op Oerol de stelregel. Merkte dit zelf ontelbare malen als vrijwilliger achter de bar op het Groene Strand. En dan ging het niet over fooien (die naar het goedkope bier voor de vrijwilligersfeesten gingen), maar over glimlachen, af en toe een kusje op de mond na een contact van een minuut, een oudere vrouw die niets bestelt maar alleen maar glimlachend naar je staat te kijken, met andere vrijwilligers even een dansje maken op de muziek, en geen (te veel) geouwehoer over het eigen gebruik van alcohol. Gewoon eigen verantwoordelijkheid nemen, geen betutteling, dat werkt dus toch het meest motiverend blijkt weer. En iedereen geeft dan tijd en energie, om deel te mogen maken van dit prachtige spektakel. Het applaus voor de artiesten en vrijwilligers na de toespraak van Joop Mulder is dan er ťťn in een eindeloze rij hoogtepunten.

Had weer echt het gevoel op reis te zijn: cultuur, natuur, drank, vrouwen (soms wel wat 'wazig': melden mag nog), dansen en inspirerende gesprekken met Jan en alleman. Heb maar 2 voorstellingen gezien, maar dat geeft op Oerol niet, omdat het zoveel meer is dan theater. Vrijwilligersfeesten en afterparties bij bunkers, in bossen op boten en op stranden. Als toetje was er dan de zonsopkomst op 20 juni op het strand bij Heartbreak hotel. Alle kleuren van de regenboog kwamen te voorschijn, in een eindeloos grote vlakte van zand en zee. En op de terugweg naar Midsland verwonderde ik me over de grote terughoudendheid van 'vernieuwende' architecten op Terschelling. Hier overheersen nog schitterende karakteristieke huizen uit de 19e en 20e eeuw.
Weg met de moderniteit en concurrentie, terug naar natuur en cultuur, love en peace, het bestaat nog in Nederland. Maar hopelijk op een gegeven moment niet alleen 10 dagen per jaar in de middle of nowhere.

Iedereen bedankt voor de mooie momenten.

TUSSENBALANS (persoonlijk, XminY, op reis door AziŽ, Nee tegen de EU-grondwet en Balkenende)


Veulen, 7 mei 2005, met toevoegingen op 30-11-2005

 

Hierbij komen wat persoonlijke ontwikkelingen van de laatste jaren aan de orde nadat ik mijn opleiding in 2002 afrondde, mijn kandidaatstelling van GroenLinks, op reis in AziŽ, terugkomst een jaar geleden, vrijwilligerswerk bij gebrek aan betaald werk, en komt dat boek over AziŽ er nu wel of niet.

Ook ga ik in op actuele themaís als de Ďmoderniseringsagendaí van het kabinet Balkenende, en waarom tegen te stemmen tegen de EU-grondwet.

 

Hoe verder na die reizen door AziŽ?

Ik kwam in april 2004 terug van een lange reis door AziŽ (zie 'Reisverslagen' onder 'artikelen'). Na een oriŽntatieperiode, vooral bestaande uit vrijwilligerswerk, ben ik sinds 2005 en 2006 als freelancer betrokken bij een aantal betaalde opdrachten op mijn vakgebied.

Voor de Humanist schreef ik een artikel en kon tevens enkele foto's meeleveren, ook anderen kon ik foto's verkopen. Daarbij heb ik vanaf 11 februari t/m 4 maart 2006 een foto-expositie in Galerie de Opsteker in Amsterdam. Dit biedt tevens mogelijkheden iets met dat boek te doen.

Ik zag gisteren We feed the world tijdens het IDFA (zie recensie elders op deze weblog). Honderden bezoekers; en gelukkig was er ruimte om een deel van een alternatief te schetsen aan het publiek; voedselsoevereiniteit en de onderkenning dat kleine boeren en gezindsbedrijven in Zuid en Noord te maken hebben met dezelfde problematiek; vrijhandel.) In Oostenrijk breekt de documentaire alle kijkrecords, en ook in Nederland kunnen is de belangstelling groot. Degene die de film gezien heeft, wil vaak iets doen en vraagt zich af hoe. Hier liggen dus mogelijkheden. 

Ook hoorde ik vanmiddag op de radio van Hilde Roothart van www.trendslator.nl, dat de nieuwe trends zijn: socialisering, regionalisering en humanisering (toenemende maatschappelijke betrokkenheid). Dit tegen het doorgeslagen individualisme, de (neoliberale GG) mondialisering en de toegenomen verharding in de maatschappij. Dit kwam ook al tot uiting in onderzoeken van het RIVM, SCP, CPB en 21 minuten.

 

Het geloof in de politiek wordt er echter niet beter op. We hebben als Coalitie voor Eerlijke Handel in 2005 een goede (lobby) campagne gevoerd waarbij we veel nationale en Europese politici hebben gesproken, die gevoelig zijn voor onze argumenten. Het lijkt echter alsof de Europese Commissie onder druk van het multinationale bedrijfsleven, alleen de dienst uitmaakt. Hoewel politici kritisch zijn, durven ze daarbij echter minister Brinkhorst en eerder al minister Veerman niet terug te fluiten. Zelfs bij een meerderheid in de Tweede Kamer. Zo legde Veerman een motie van Atsma (CDA) langs zich neer, die een minder drastische prijsverlaging voor suiker wou.  

Daarbij wil een groot deel van de Tweede Kamer dat er milieu-, sociale- en arbeidsnormen worden opgelegd aan handel, dit is echter van de agenda binnen de WTO. In plaats van de onderhandelingen over Markttoegang, Markttoegang en Markttoegang (right to export en right tot de goedkoopste grondstoffen en producten van multinationals), stil te leggen, trekken de politici zich weer terug in hun schulp. 

Dus moeten de geluiden buiten de politiek doorklinken en moeten we ze dwingen tot andere besluiten. Wij hebben de argumenten, zij de macht, zeg ik dan altijd maar. Mijn broer Hans, actief bij de Nederlandse Melkveehouders Vakbond, werkt ondertussen met boeren over heel Europa samen om hogere prijzen voor hun melk af te dwingen. Veel van hen hebben het vertrouwen in het Europese Landbouwbeleid verloren, en hebben besloten, hun heil butien de politiek te zoeken. Ze dreigen desnoods de verse melkleverantie aan de consument plat te leggen. Dus er is hoop. We feed the world, maakt in ieder geval duidelijk dat het anders MOET.

 

Boek? , en vrijwilligerswerk bij XminY

De plannen voor een boek (of meerdere) heb ik al jaren, ik heb zelfs al ruim een half jaar een boekvoorstel voor een boek over AziŽ af. Maar mensen die het lazen vond het veel te breed, en wel goed voor 3 boeken. Het bleef daarna te lang liggen, tot ik na contact met uitgever Lemniscaat in 2006 een proefhoofdstuk schreef. Tot die tijd was ik vooral actief als vrijwilliger bij XminY op gebied van landbouw en globalisering; met name binnen een anti-WTO-campagne.

 

Dit alles met het oog op een WTO-conferentie in december 2005 in Hong Kong. Ik had in 2004 een subsidieaanvraag bij de NCDO ingediend, met volgens mij een goed verhaal en activiteitenplan, en een grote participatie van doelgroepen via het netwerk van maatschappelijke organisaties waarin ik werkzaam ben. Ze vielen echter om een paar afrondingsfouten in de begroting, hadden wat weinig vertrouwen in ons vermogen om aanvullende fondsen te werven, en vonden het project te weinig vernieuwend en aanvullend. De werkelijke reden was volgens mij dat ons alternatief voor het huidige neoliberale beleid, te radicaal was en niet overeenkwam met het regeringsbeleid. Ook organisaties als Vluchtelingenwerk, Novib en ICCO krijgen sinds kort te maken met een kabinet dat alle kritische geluiden wil elimineren. Enerzijds openlijk, anderzijds door het wegbezuinigen van Melkertbanen. Allerlei kritische maatschappelijke organisaties hebben hiermee te maken, dus ook XminY. Zij hebben hierdoor zelfs niet de financiŽle middelen om mensen die al jaren voor hen werken, te behouden. Maar we gaan door, hopelijk lukt het de spreekbuis van Nederland te worden, die een drastisch anders economisch, sociaal en milieubeleid willen, ook internationaal.

 

Naast dit vrijwilligerswerk houd ik me op de hoogte van de dagelijkse actualiteit, die er steeds weer opwijst dat we volkomen de weg kwijt zijn. Iedere keer krijg ik weer nieuwe ideeŽn voor  protestbrieven, waarin ik hierop wil ingaan, maar vooral de algemene dagbladen (Volkskrant en NRC) zitten hier niet op te wachten. (Blijven doorzetten werkt; in juli en september 2005 lukte het een opinie-artikel en een ingezonden brief in de Volkskrant te krijgen. Er is hoop. 30-11-05) Gelukkig krijg ik nog wel eens wat geplaatst in de Limburger. Maar dan is er gelukkig nog altijd het internet, waar ik gelukkig wel mijn gedachtespinsels op kwijt kan. (Het motiveert me tenminste weer even, en heb weer even het gevoel dat ik vandaag iets nuttigs gedaan heb.)

Ik heb in 2001 het geluk gehad dat een medestudent (Martijn de Jong) aan de Katholieke Universiteit in Nijmegen me wou helpen bij de opzet van een eigen website. Deze zou mijn kandidaatstelling voor de GroenLinksfractie in de Tweede Kamer moeten ondersteunen. De ondersteuning lukte aardig; ik kreeg leuke reacties, maar die kandidaatstelling mislukte (gelukkig achteraf). Als een kandidaatstellingscommissie je niet ondersteunt, blijkt dat een congres ook binnen GroenLinks vooral een applausmachine is. En misschien was het inderdaad allemaal wat hooggegrepen; had ik mijn idealen, rechtvaardigheidsgevoel en opgebouwde kennis en ervaring toch wat te hoog ingeschat. Dat ik de hele partijtop tegen me in het harnas joeg, via een actuele motie op een congres in 2002 tegen de steun van GroenLinks aan de ĎWar on terroismí zal ook wel niet geholpen hebben.

 

Op reis door AziŽ

Ik had me bij het niet lukken van de kandidaatstelling trouwens ook al een troostprijs in het vooruitzicht gesteld; wederom een lange reis door AziŽ. En gelukkig heb ik die wederom gemaakt. Reizen is leven; iedere dag is nieuw, een groot deel van je opgespaarde balast ligt veilig thuis, evenals je televisie, je ontmoet steeds weer interessante mensen, ziet met eigen ogen dat ons westers superioriteitsgevoel volledig misplaatst is, maakt (heel) veel diaís (mijn werk had ik me voorgenomen), loopt dus ook veel naar allerlei bezienswaardigheden, geniet van ritten op gehuurde (opgevoerde) brommers zonder helm, praat, lacht, drinkt, danst op techno en trance op Ko Pha Ngan, en beleeft mooie momenten met Aziatische vrouwen (een hoofdstuk apart). 

In Nederland zit ik vaker dan me lief is voor de TV; dat komt vooral omdat ik breed geÔnteresseerd ben en wel graag een voetbalwedstrijd zie. In AziŽ zag ik af en toe een Engelse voetbalwedstrijd in een cafť of restaurant via de alom aanwezige satellietzenders Star en ESPN. Ook nog veel gezelliger met de vele Britten om me heen, dan thuis in je eentje. De actualiteiten hield ik bij via BBC World, en de plaatselijke kranten die vooral in Thailand en MaleisiŽ opvallend goed zijn. Verder was ik nog geabonneerd op de interneteditie van de NRC, allerlei emailverzendlijsten van kritische Nederlandse organisaties, en mijn netwerk waar ik zelfs op afstand nog steeds redelijk actief bij kon blijven; Platform Ander Landbouwbeleid, XminY, Platform Aarde Boer Consument.

Wat overblijft is zeeŽn van tijd voor dingen die er echt toe doen; zie hierboven. Tijdens mijn reizen blijkt mijn zelfdiscipline en motivatie ook veel beter te werken. Je hebt thuis gezegd dat je een jaar of zo weggaat, en die en die landen wil zien, je wil je daar dan ook een beetje aanhouden. De visa helpen ook, binnen 1 of 2 maanden moet je het land gezien hebben, als je op 1 plaatst blijft hangen lukt dat dus niet. Dus iedere keer weer nieuwe uitdagingen, niets is te gek. In 1994 in 5 weken van Istanbul, door Turkije en Iran, naar Noord-Pakistan. Deze keer had ik vooral mijn 2 maanden IndonesiŽ, wat volgepropt; Sumatra, Java, Bali, Lombok, Sumbawa, Rinca, Flores, Sulawesi en per boot via Kalimantan naar Sabah in MaleisiŽ. Dat waren ook twee maanden vrijwel zonder internet, maar wel een confrontatie met het echte leven. Sinds mijn eerste bezoek aan IndonesiŽ in 1990, bleek het economisch nog niet veel beter te gaan met de armsten. Het verschil met de kleine minderheid van rijken wordt alleen maar groter. Maar wat wel blijft, vooral op eilanden als Flores, Lombok en Sulawesi, is een behoud van culturele uitingen, gemeenschapszin, werken om te leven en niet andersom.

 

Balkenende en NEE tegen de EU-grondwet

In AziŽ blijkt dat je naast films, (reality)soaps, kwissen en meer van dit soort tijdrovende ongein, zelfs Nederlandse actualiteitenprogrammaís en documentaires niet blijkt te missen. Een enkele uitzondering als De Nieuwe Wereld (nu Tegenlicht) en Zembla daargelaten. Vooral sinds 9-11 blijkt het hierin namelijk vooral te gaan om integratie, immigratie, veiligheid, en het in het kwaad daglicht stellen van de Islam. Er is een totaal gebrek aan aandacht voor achterliggende sociaal-economische oorzaken, over het milieu hoeven we al helemaal niet te hebben. Af en toe is er een tijdelijk momentum zoals rond de vakbondsdemonstraties op 2 oktober 2004 in Amsterdam. Maar daarop volgde een veel te gemakkelijk gesloten akkoord, waardoor het vuur weer uit de mensen wegebde. Structureel is er echter niets opgelost, spreken CDA en VVD nu al de intentie uit dat ze deze Ďmoderniseringsagendaí willen doorzetten in een volgend kabinet.

 

Ondertussen ondersteunt zelfs GroenLinks de EU-grondwet, en gaan zij en de PvdA volledig voorbij aan deze door het multinationale bedrijfsleven bepaalde beleidsagenda. Onvervalste concurrentie binnen en buiten de EU wordt nu als een grondwetsartikel opgenomen, alsof er geen alternatieven meer zijn. Ondertussen wordt er wat lippendienst bewezen aan zaken als vergrote democratie, en recht op toegang tot werk, onderwijs en gezondheidszorg, wat dus in feite niets voorstelt, want dan zou er staan recht op. Naast deze linkse oppositiepartijen wordt zo ook de Nederlandse bevolking zand in de ogen gestrooid. Gelukkig zien de burgers zelf wel steeds meer in dat de huidige EU-agenda, hen weinig gebracht heeft. Via de dienstenrichtlijn wordt duidelijk wat de werkelijke agenda is van de EU en dit kabinet:

-         Het beperken van de inflatie door stijgende loonkosten, en het verhogen van bedrijfswinsten van vooral multinationals door dalende loonkosten. Door het vrijmaken van markten worden arbeiders die onder verschillende arbeidsomstandigheden en lonen werken, tot een onderlinge concurrentie gedwongen. Dit zorgt ervoor dat er arbeiders in West-Europa of hun baan kwijtraken omdat bedrijven vertrekken naar Oost-Europa of AziŽ, of dat zij minder eisen kunnen stellen omdat ze anders te duur worden in vergelijking met andere landen.

-         Dit proces wordt versterkt door retoriek als we moeten langer werken (per week en door het oprekken van de pensioensleeftijd), vanwege de vergrijzing. Hierdoor komen nog meer arbeiders beschikbaar op de arbeidsmarkt. Ook het herkeuren van WAOíers, en de sollicitatieplicht van 57+íers heeft dit effect. Terwijl de werkloosheid alleen maar toeneemt worden er - in plaats van het zorgen voor werk voor deze mensen (bijvoorbeeld door herscholing, arbeidstijdverkorting en het weer herinvoeren van Melkertbanen) - juist maatregelen genomen die alleen maar bijdragen aan deze werkloosheid.

Daarnaast wordt de vergrijzing nooit een probleem, omdat er altijd mensen van binnen (Polen, Roemenie en Turkije) buiten Europa zullen komen (uit wanhoop) of speciaal worden aangetrokken (o.a. via de zogenaamde braindrain).

-         Het voortrekken van multinationals boven het Midden Ėen Kleinbedrijf, o.a. door het generiek verlagen van de Vennootschapsbelasting, waarvan zij vooral profiteren ten koste van belastingvoordelen die wegvallen voor het MKB.

 

Naast (vooral laaggeschoolde) arbeiders, hebben vooral kleine en middelgrote boeren te maken met de gevolgen van dit neoliberale nationale en EU-beleid. Het leidt namelijk tot het verhogen van de concurrentie tussen boeren binnen de EU, en met boeren buiten de EU. Liberalisering van landbouwmarkten, het weigeren de productie te beheersen, en het in stand houden van handelsverstorende export- en inkomenssubsidies, zorgt er voor dat:

-         boeren in ontwikkelingslanden van hun lokale markten worden gedrukt door gesubsidieerde producten uit de EU;

-         boeren ook in de EU onder de kostprijs moeten produceren, omdat de inkomenssubsidies slechts een gedeeltelijke compensatie van eerdere prijsverlaging zijn;

-         Vooral schaalvergroting, milieuvervuiling en vernietiging van natuur en landschap wordt gepromoot, omdat de subsidiestromen vooral bij de grootste boeren (in West-Europa) terechtkomen, en kleine boeren de concurrentiestrijd het eerste verliezen. Vooral in landen als Polen, Roemenie en Turkije leidt dit tot een trek naar de stad of naar West-Europa omdat in deze landen al een hoge werkloosheid bestaat.

-         Multinationals enerzijds toegang hebben tot goedkopere EU-producten (door prijsverlaging) en producten buiten de EU door afbraak van importheffingen, en anderzijds de kans krijgen nieuwe markten in ontwikkelingslanden en nieuwe EU-lidstaten open te breken. Zij doen dit vooral onder druk van een verzadigde West-Europese markt. Vergeten wordt dat elke nieuwe markt die door Europese producten wordt voorzien, eerder werd voorzien door lokale boeren die hun producten niet meer kwijt kunnen. Zij worden soms gestimuleerd dan maar luxe producten voor de EU-markt te gaan produceren, zoals bloemen en fruit.

-         Zie ook het vorige punt; een uitputting van lokale hulpbronnen voor export in plaats van voor eigen voedselproductie, een toename van het broeikaseffect door  het enorme gesleep van landbouwproducten over de aarde.

-         Doordat boeren zowel bij lage als hoge prijzen geneigd zijn door te produceren om hun investeringen terug te verdienen, en consumenten bij lage prijzen niet veel meer kunnen gaan eten, leidt een geliberaliseerde ongereguleerde landbouwmarkt op den duur altijd tot overproductie en dus lage prijzen.

 

Dus concluderend wordt er binnen het kabinet Balkenende en de EU, vooral een agenda nagejaagd die wordt belobbyd door het multinationale bedrijfsleven, en hun streven op korte termijn de aandeelhouders zoveel mogelijk tevreden te stellen. Niet zo gek ook als je kijkt dat in Brussel 70% van de 15.000 ! lobbyisten werkzaam is voor individuele bedrijven of koepelorganisaties van bedrijven.

De rechten van arbeiders, boeren, de armsten in ontwikkelingslanden, natuur en milieu, maar ook steeds meer het Midden Ėen Klein Bedrijf, komen steeds meer onder druk van deze zucht naar concurrentie op vrij gemaakte Europese en wereldmarkten. In plaats de overheersende aandacht voor de gevolgen van deze neoliberale agenda, zoals het omgaan met de stroom van migranten en hun religie, kunnen we beter de oorzaken aanpakken. Te beginnen met een NEE stem tegen de EU-grondwet.

 

Ondertussen heeft mijn schrijfsessie gewerkt, en kan vanavond weer met een gerust hart een pilsje pakken. Eerst maar eens een half uurtje joggen in de Schadijker bossen.